İslam-Kitabxanasıİslam-Kitabxanası

Azan vaxtları
Saytda axtar
Saytın menyusu
Kitabxana əxlaq
Zərif nöqtələr [5]
Böyük rəhbər ayətullah Xameneinin həyatından əhvalatlar [16]
Həyat dərsi [5]
İslam dünyagörüşü - Cəmiyyət və tarix [16]
İnsan və mənəviyyat [10]
İmam Hüseynin (ə) əxlaqi görüşləri [0]
Xəbərdarlıq [3]
“Miratur-rəşad” (hidayət güzgüsü) [15]
İslamda ailə 2 [16]
İslamda ailə 1 [16]
Fəsad sərçeşməsi (Şeytan tələsi) [6]
İslamda Əxlaq 2 [20]
İslamda Əxlaq 1 [26]
İmam Sadiqin (ə) bəyani ilə yaranışın sirləri [8]
Siddiqeyi-Tahirə (ə) 2 [13]
Siddiqeyi-Tahirə (ə) 1 [12]
Ailə səadətinə necə nail olaq? [18]
Kumeyl duasının şərhi 2 [13]
Kumeyl duasının şərhi 1 [12]
Minacatın əzəməti [13]
Ey ata, ey ana, biz müttəhimik [5]
Qadın - Fatimə Fatimədir [14]
Nəsihətlər [26]
İslam dünyagörüşü - Əbədi həyat [5]
Din təlimləri 2-ci cild (Uşaqlar və yeniyetmələr üçün dərslik) [30]
Din təlimləri 1-ci cild (Uşaqlar və yeniyetmələr üçün dərslik) [31]
İslam dünyagörüşü - İnsan Quranda [5]
İnsanı tanımaq [21]
Axirət azuqəsi 2-ci cild (Peyğəmbərin (s) Əbuzərə nəsihətləri) [24]
Axirət azuqəsi 1-ci cild (Peyğəmbərin (s) Əbuzərə nəsihətləri) [19]
Ariflərdən [9]
İslam dunyagörüşü İnsan və iman [6]
Əxlaqi və psixoloji çatışmazlıqların araşdırılması [19]
İslam və qərb mədəniyyəti [15]
Əbədi öyüd (ikinci cild) [22]
Əbədi öyüd (birinci cild) [23]
İlahi nəsihətlər [15]
Gəncliyin yeddi səması (zəruri dini biliklər) [9]
İslamda nümunəvi qadınlar – Fatimə (ə) [149]
Günahşünaslıq [19]
Nəfsin saflaşdırılması [24]
İslamda qəhrəman qadınlar [20]
Kəramət sahibləri [13]
Kamil insan [30]
Şəhadət yatağında Mövlanın (ə) öyüdü [17]
Rəbbin dərgahında [22]
İmam Hüseynin (ə) əxlaqi görüşləri [11]
İbrət güzgüsü [14]
İmam Zamanla görüşənlər [15]
Allaha doğru [33]
Allahın elçisi [20]
Sadiq yol axtaranlar üçün imam Sadiqin (ə) nəsihətləri [29]
Məhəbbət iksiri [26]
Hicab [14]
Kaş valideynlərim biləydi! [14]
Ayətullahül-üzma Behcətin həyatı [14]
Nəfsi saflaşdırmadan qabaq özünütanıma [4]
Övsafül-Əşraf [7]
Gənc ailələr üçün göstərişlər [6]
Əxlaq elmində 50 dərs [51]
İslamda övlad [1]
Islamda evlənmə və ailə hüququ-2 [11]
Islamda evlənmə və ailə hüququ-1 [13]
Bizim sorgumuz
Ramazan ayında oruc tutmusuzmu?
Total of answers: 1877
Saytın menyusu
Şərhlər: 14
Rəsmlər: 618
Əxlaq: 1118
Müxtəlif: 481
Etiqat, Tarix, Fəlsəfə: 1448
Quran, Hədis, İslam təlimləri, Fiqh: 1131
Statistika

Burda olanlar 1
Qonaqlar 1
İstifadəçilər 0
Son qeydiyyatçılar
  • Allah___dogru
  • Alishka1111
  • narmin93
  • Messenat
  • Riza
  • Elvin1986
  • Jafidlop
  • ElvinAliyev1986
  • ZauriceGar
  • Zartysot
  • Main » 2011 » August » 26 » Kitabın adı: Mərsiyələr
    0:24 AM
    Kitabın adı: Mərsiyələr
    Abdullahın zəban halı
    İstirəm əmmə qoyam rəzmə qədəm tutma məni,
    Eşqə bax, sinnimə baxma, belə kəm tutma məni.
    Əmimin gəldi səsi bir həyəcan gətdi mənə,
    Fürsətim yox eləyim halımı tərif sənə,
    Aridir qeyrəti-ovladi-İmam Həsənə,
    Belə ki, Şümri qoyub ərşə qədəm, tutma məni.
    Mane olma mənə sən, əmmə, uzaqdır səfərim,
    Sındırıb qəlbimi Qasim kəsilib balü-pərim,
    O çatıb məqsədə mən qalmışam, ey tacü-sərim,
    O gedən şəhrə gərək mən də gedim, tutma məni.
    Bundan artıq nə rəva başı aşağı dolanım,
    Əmimin külfəti hər süfrə salanda utanım,
    Əmi də getdi dəxi kimdi əlimdən tutanım,
    Sayəsiz qaldı səri-əhli-hərəm, tutma məni.
    Bir uşaq ki, atanın görməyə dünyada üzün,
    Özgələr vəsf edə söz düşsə qaşın ya ki, gözün,
    Can verir ta görə bir gün atanın şəxsən özün,
    İstirəm can çıxa cananı görəm, tutma məni.
    Bax bu həsrətli baxan gözdən axan göz yaşıma,
    Başımın fikrini etmə, məni qoy öz başıma,
    Görsədim qüdrəti eşqi atama, qardaşıma,
    Öz əmimdən eləyim dəfi-sitəm, tutma məni.
    Əl-qərəz quş kimi əldən qurtulub şəhpər açıb,
    O belin bağladı mərgə anası məcər açıb,
    Gördü bülbül o gözəl sinə əcəb güllər açıb,
    Şümrə amma dedi çox kinəliyəm, tutma məni.
    Ya göz aç, bir başın üstündə ki, həqq davərə bax,
    Ya utan bu ayağın altda güli pər-pərə bax,
    Bu səgahi ləbi-can pərvəri-Peyğəmbərə bax,
    Ya su ver ya çəkil, ey kani-sitəm, tutma məni.
    Gördün öz meylinə bu çərx eləyən gərdişi sən,
    Kimə xatir edisən bir belə nəngin işi sən,
    Evi viran, onu boşla məni öldür kişisən,
    Yolumu gözlər atam şahi-üməm, tutma məni.
    Özünü istədi atsın əminin sinəsinə,
    Nagəhan düşdü gözü xəncərin ayinəsinə,
    Bir qolun etdi sipər düşməni-por kinəsinə,
    Şümr səsləndi qənimətdi bu dəm, tutma məni.
    Mən gərək Fatimənin qəlbini naşad eləyəm,
    Toyların matəm edib fitnələr icad eləyəm,
    Bu yarım gündə Bəni Haşimi bərbad eləyəm,
    Moizə eyləmə ey əqli-həkəm, tutma məni.
    Baxmadı əql eləyən moizəyə Şümri dəni,
    Endirib tiği kəsib şaxeyi sərvi-Həsəni,
    Dedi oxşatdın əcəb öz əmim Əbbasə məni,
    Vur bu bircə qolu da eylə qələm, tutma məni.
    Basdı qolsuz balanı bağrına Zəhra balası,
    Ərz qıldı əmi qol düşdü sızıldar yarası,
    Ax o Əbbas əmimin sinəmə gəlsin qadası,
    Indi bildim nə edib ol kani-kərəm tutma məni.
    Məni qaytar anama xeymədə görsün yaramı,
    Öldürür kufəli meydanda adamsız adamı,
    Həmnişin eylərəm Əbbas anasıyla anamı,
    İki qəmdən olacaq qaməti xəm,tutma məni.
    Balaya sinədə istərdi ola hafiz əmi,
    Ruhi bir şəhqə çalıb səslədi ya hafiz əmi,
    Gördü qeyb aləmin ərz etdi Xudahafiz əmi,
    Boşla, gəldi atam istəkli nənəm tutma məni.
    İmamın Zeynəblə (ə) zəban halı
    Al pərçəmi-risaləti himmətlə çiyninə,
    Qüdrətlə saxla ləşgər həqqə ləva bacı.
    Kaxi-Yezidi məntiq ilə ziru-ru eylə,
    Etmə sipahi-düşmənə heç etina,bacı.
    Yığ pərşikəstə qızlarımı ziri-sayənə,
    Sənsən ümüdü-məlcəi-ali-əba, bacı.
    Vəqtim keçir, yubansam edəllər səda məni,
    Xəncər əlində gözləyir əhli-cəfa, bacı.
    Ətrafımı alıb balalar qoymayır gedəm,
    Al qızların əlindən özün sal yola, bacı.
    Kəsmiş qabağımı bu ğəzəlani-xun cigər,
    Həsrətlə tək-təki edir ahu-nəva, bacı.
    Gəl Zeynəbim, amandı çətin oldu məsələ,
    Göz yaşları bu qəlbimi eləyir yarə, bacı.
    Heç bilmirəm Səkinəmi aram edim necə,
    Qəmlər əlində təngə gəlib bu bala, bacı.
    Məndən sora bəlalı başın çox bəla çəkər,
    Axır sizi əsir edəcək əşqiya, bacı.
    Söz yox ki,tək-təkiz olacaqsız əsiri-qəm,
    Aləm sizə yəqin olar möhnətsəra, bacı.
    Salma nəzərdən ahu baxışlı Səkinəmi,
    Olmaz cahanda möhnəti qəmdən rəha, bacı.
    Atlar qabağına salacaqlar o bikəsi,
    Az sinnidə çəkər qəmi biintəha, bacı.
    Gün görməyən camalına sili vurar ədu,
    Həmdəm olar bəlalara getsə hara, bacı.
    Şamın yolunda naqənin üstdən düşər yerə,
    Səslər səni haraya o biəqraba, bacı.
    İmam Hüseyn (ə) vidalaşması
    Zeynəbim, mən kimi İslamə fədakar olasan,
    Xar edib zalımı məzlumə tərəfdar olasan.
    Xeymələrdə şühədadan axır nəfərəm,
    Karivanım yola düşdü olara həmsəfərəm,
    Zülməti-zülmü fəna etməyə sübhi-zəfərəm,
    Sən də bu yolda gərək qardaşına yar olasan.
    Sinəni çak eləyib tökmə belə göz yaşını,
    Üzünə lətmə vurub yolma əzizim, başını,
    İstəsən razı özündən edəsən qardaşını,
    Səbridə sən gərək Əyyubə də meyar olasan.
    Sənə mən tapşırıram Zeynəbim, əhli-hərəmi,
    Bağla himmət kəmərin, aç vəli zənciri qəmi,
    Can sənin can bacı dinin qana batmış ələmi,
    Himmətilə ələmi-dinə nigəhdar olasan.
    Gecələr baş çəkəsən Fatimə ahularına,
    Qoyma torpaq ola yoldaş qara gisularına,
    Mane ol qoysalar baş hər gecə zanularına,
    Qövli ver qızlarıma yaxşı pərəstar olasan.
    Xeymələr qarət olan ləhzədə tufan olacaq,
    Xeyməmin barigahı yeksərə talan olacaq,
    Qızlarım çöllərə ahu kimi veylan olacaq,
    Elə bir vəqtidə səy elə ki, huşyar olasan.
    Gecə Zəhra bu çölü dildə Hüseyn vay dolanar,
    Məqtəlin başına on bir gecəlik ay dolanar,
    Nəhri-Əlqəmdə deyər Əsğəri-lay-lay dolanar,
    Könlüm istər bacı, sən də mənə zəvvar olasan.
    Səy elə kəs sitəmin şişəsin almas kimi,
    Gülşənin hərz ələfin eylə diru das kimi,
    Bu gecə yatma oyaq qal bacı, Əbbas kimi,
    Yarı yatmış çadırın dövrünə pərgar olasan.
    Şama üryan dəvədə getməlisən qəlbi kabab,
    Karivanında hamı nalə konan didə kabab,
    Əsğəri yad eləyib oxşasa biçarə Rübab,
    Mənə xatir bacı Zeynəb, ona qəmxar olasan.
    Qismət oldu-sənə Ğəffari, Hüseynin qapısı,
    Çəkər oddan çox əzadari Hüseynin qapısı,
    Cənnətə fəxr eyləyər bəli, Hüseynin qapısı,
    Səndə səy eylə ki, iffətli əzadar olasan.
    Həzrət Səkinənin zəban halı
    Dayan gəldim Zülcənah üstə,
    Düş yerə baba,getmə meydana,
    Məni tək qoyma bu səhrada,
    Dur səni Zəhra, getmə meydana,
    Qədəm saxla, var sözüm baba,
    Sənə qurbandı bu gözüm,baba.
    Nolar bir gün Allaha xatir,
    Rəsmi-mərdani yoxlasın düşmən.
    Səni məkr ilə budur qorxum,
    Ərsədə axır doğrasın düşmən.
    Apar qoy bu zari Əsğər tək,
    Əllərin üstə oxlasın düşmən.
    Və ya qoyma bu del əfkarı,
    Bikəsü-tənha getmə meydanə.
    Qədəm saxla, var sözüm baba,
    Sənə qurbandı bu gözüm baba.
    Sənə qurban səbr eylə, bir bax,
    Gör necə qəmdən gəlmişəm cana.
    Ayaq yalın baş açıq çıxdım,
    Xeymədən gəldim mən yana-yana.
    Dolanım qoy başina bir də,
    Ey qərib baba misli-pərvana.
    Fəraqında etmişəm yeksər,
    Daməni-dərya, getmə meydana.
    Qədəm saxla, var sözüm baba,
    Sənə qurbandı bu gözüm, baba.
    Məni eşqin etdi divanə,
    Öz başıma mən gəlmədim, baba.
    Fəraqında qüssəvü-qəmdən,
    Qarabəxtəm, dincəlmədim, baba.
    Özüm də bu isə heyranam,
    Bəs necə gəldim ölmədim,baba.
    Qəm hicrin etdi bu zarə,
    Məhşəri bərpa, getmə meydana.
    Qədəm saxla, var sözüm baba,
    Sənə qurbandı bu gözüm, baba.
    İki dünyaya baba, şahsan,
    Bəs qalıb harda yarü-ənsarın.
    Mənə çox nisgildi bu dərdin,
    Qalmısan tənha, yoxdu qəmxarın.
    Köməksizsən bəs nədən gəlməz,
    Qasim və Əkbər, ya Ələmdarın.
    Düşüb qolsuz nəhri-Əlqəmdə,
    Təşnələb səqqa, getmə meydana.
    Qədəm saxla,var sözüm baba,
    Sənə qurbandı bu gözüm,baba.
    Gecə-gündüz şam tək yannam,
    Ey gülü-Zəhra mən fərağında.
    Mərizəm mən eşqinə, baba,
    Dərdimə dərman var dodağında
    Olam rahat mən qucağında,
    Ey güli-taha, getmə meydanə.
    Qədəm saxla, var sözüm baba,
    Sənə qurbandı bu gözüm, baba.
    İmam Hüseynin (ə) vidası
    Ağa tutdu üz mehriban Zeynəbə,
    Nə tək mehriban, qəhrəman Zeynəbə,
    Olan sərvü-qəddi kaman Zeynəbə,
    Pəri zülm əlilə sınan Zeynəbə,
    Dedi qafi eşqə hümadır Hüseyn.
    Bacı, istəyirəm əzmi-meydan edəm,
    Bu ədayə təbliği- Quran edəm,
    Gərək haqqı dünyaya ünvan edəm,
    Xoşam canımı dinə qurban edəm,
    Bəla gəlsə söz yox rzadır Hüseyn.
    Bacı, sən mənim yarü-dildarım ol,
    Bu çöldə ənisi-dil zarım ol,
    Ölüb yavərim, indi qəmxarım ol,
    Batıb qana, Əbbasü-ələmdarım ol,
    Görürsən ki, xunin ridadır Hüseyn.
    Ölən vaxtı Zəhrayi-qərq-mühən,
    Əmanət sənə verdi bir pirəhən,
    O çöldə olmayan vəqtdə mən,
    O pirahəni ver Hüseynə kəfən.
    Onun sirrinə aşinadır Hüseyn.
    Gətir indi o köhnə pirahəni,
    Keçir vəqti-meydan, yubatma məni,
    Vəkil eylirəm qızlarıma səni,
    Vurub başa şad etməyin düşməni,
    Fəna dəhrə bi etinadır Hüseyn.
    Bacı, qoyma qızlar əza saxlaya,
    Bu düşmənlər içrə ürək dağlaya,
    Fəqət bağlasa haqqa bel bağlaya,
    Səkinə gecə sübhəcək ağlaya,
    Şirin dilli xoş ədadır Hüseyn.
    İmamın vidası
    Vaxt o vaxt oldu vidai-axırın etsin imam,
    Pa rikab üstə qoyubdu eylədi tərki-xiyam,
    Zülcənah-xoş qədəm yol bağlayıbdı qam-qam,
    Zindəgidən sirr edibdi dərdi-hicran Zeynəbi.
    Zeynəb az qaldı gedə əldən bilib məzlum imam,
    Qəlbinin üstə əlin qoydu o şahi təşnə kam,
    Ərz edib rəbbül-ibadə ey Xudayi-sübhü-şam,
    Qüssədən azad elə bu qəlbi lərzan Zeynəbi.
    Məzhəri-Siddiqə-kübrayə Allah, səbir ver,
    Rəhm eylə pərvərdə Zəhrayə Allah, səbir ver,
    Qəhrəmani-yovmi-Aşurayə Allah, səbir ver,
    Daldalandır sayə lütfündə hər an Zeynəbi.
    İmamın zəban halı
    Sal yola anan Bətulə qardaşın qonaqdı, Zeynəb,
    Səbr elə qəmi-fəraqə, eşq bu sayaqdı Zeynəb².
    Başının bacı, bəlası yetməyib hələ tamamə,
    Sən özün də bir Hüseyn, sən ver bu nehzətə idamə,
    Hazır ol ki, qəm qatarın Kufədən çəkəllər Şamə,
    Şam yolları bilirsən Kufədən uzaqdı Zeynəb².
    Bu Səkinəni bilirsən çox sevirdim əvvəlindən,
    Ağladıb məni yol üstə doymadım şirin dilindən,
    Xəstə bülbülü çəməndə ayrı saldılar elindən,
    Bir zaman sənə Səkinə Şamidə yavərdi, Zeynəb.
    Adət eyləyib mən ilə hər gecə bu qız yatardı,
    Qolların salardı möhkəm boynuma, yuxu tutardı,
    Sübh mən üzün öpərdim nazilə gözün açardı,
    Öyrəşib mənə üç ildi neyləsin, uşaqdı,Zeynəb.
    Öldü qardaşın bu çöldə qəlbimə fəraqı oxdu,
    Əl tutan gedib əlimdən başımın bəlası çoxdu,
    Əkbərim cavan ölübdür qalmağın da həzzi yoxdur,
    Bir se şöbə ox bu çöldə gözlürəm haçandı, Zeynəb.
    Möcüzi-imamətilə Zeynəbə təkan veribdi,
    Qəlbinə əlin ki, qoydu nimə cana can veribdi,
    Zeynəbin açıldı nitqi eşqidən bəyan veribdi,
    Olma nagiran Hüseynim, nehzətə dayaqdı Zeynəb.
    Qətligahın çuxur yeri
    Cəbrəil əmin gəldi o gün Kərbü-bəlaya,
    Gördü yıxılıbdır yaralı qanlı Minaya,
    Şəhpərlərini ruhul-əmin açdı həvaya,
    Saldı yaralı peykərinin üstünə saya,
    Şahi-şühəda gördü günün nuru alındi,
    Hiss eylədi ki, üstünə bir sayə salındı.
    Qanilə dolan gözlərin açdı, dedi kimsən,
    Ərz eylədi qurbanın olum nökərinəm mən,
    Dünyada Hüseynim, necə qəmlər yemişəm mən,
    Gəhvarədə bir il sənə lay-lay demişəm mən.
    Əmr eylədi çək şəhpərini fori kənara,
    Eyliyir yaralı aşiqə məşuq nəzara.
    Sən çəkil durma, aşiq və məşuq arasında,
    Aşiq odur ki, laxtalana qan yarasında.
    Aşiq odur ki, atəşi-məşuquna yansın,
    Aşiq odur ki, eşqidə mərdanə dayansın.
    Aşiq odur ki, başdan ayağa yaralansın,
    Bir sinədə dörd min yara al-qana boyansın.
    Bəh-bəh nə gözəl bəzmidir xəlvətgəhi-dildar,
    Heç bilmirəm yara nədir, çünki baxır yar.
    Bəh-bəh nə gözəl səs verir oxlar havada,
    Heç nəğmeyi-Davud olanmaz bu sədada.
    Bir zərrə əziyyət eləmir yaralı sinəm,
    Heç bilmirəm harda qalıb nazlı Səkinəm.
    Çək şahpərini sinədə qan çeşməsi axsın,
    Yarım yaralı aşiqin əhvalina baxsın.
    Məşuq rizasına yıxıldım bu Minayə,
    Çək şahpərini, salma mənim üstmə sayə.
    Fikr eyləmə bir şəxsdir qana boyanıbdır,
    Sayəmdə mənim ərşi-Xuda daldalanıbdır.
    Zeynəbin (ə) zəban halı (növhə)
    Ey su kənarında ləb teşnə verən can, Hüseyn,
    Zeynəbi-nalan susuz ləblərə qurban, Hüseyn²!
    Hüseyn, Hüseyn, ya Hüseyn³!
    İsti qum üstə düşüb qana batan peykərin,
    Var yeri qan ağlaya xahəri-qəmpərvərin,
    Hansı şil olmuş əli kəsdi sənin əllərin,
    Etdi bu çöldə səni qanına qəltan, Hüseyn²!
    Hüseyn, Hüseyn, ya Hüseyn³!
    Cuş eləyir Zeynəbin cismidə xuni-rəgi,
    Oldu yəqin dərbədər Şama tərəf getməyi,
    Soydular əynindəki Zəhra toxuyan köynəyi,
    Rəhm eləməz Zeynəbə ləşkəri-üdvan, Hüseyn²!
    Hüseyn, Hüseyn, ya Hüseyn³!
    Baxmadılar yalqızam, pozdular pərgarımı,
    Yıxdılar atdan yerə dilbərü-vəfadarımı,
    Doğradılar zülmilə qolsuz ələmdarımı,
    Çarəm əlimdən gedib, bağrım olub qan Hüseyn! ²
    Hüseyn, Hüseyn, ya Hüseyn³!
    Var nə səlamət başın, ta ki, öpəm ləblərin,
    Yoxdu bədəndə əlin ya ki, öpəm əllərin,
    Qoy əyilim bir öpüm qanı axan həncərin,
    Bəlkə təsəlli tapa sinyi-suzan, Hüseyn²!
    Hüseyn, Hüseyn, ya Hüseyn³!
    Gözlərim olsun fəda yarüna-yoldaşünə,
    Olmaya çatmır əlin oğluna, qardaşına,
    Lərzə düşüb canıma qoy dolanım başına,
    Gün qabağında qalan peykərü-üryan, Hüseyn!²
    Hüseyn, Hüseyn, ya Hüseyn³!
    Gördü oğulsuz səni, düşmənin oldu cəri,
    Qoydu susuz hülqünə Şümri-dəni xəncəri,
    Qarət olar qızların başda qara məcəri,
    Nazlı Səkinən olar didəsi giryan, Hüseyn²!
    Hüseyn, Hüseyn,ya Hüseyn³!
    Hüseynin qətli (rövzə)
    Kəsəndə Şümri dün başın Hüseynin,
    Anası Fatimə əllər duada.
    Deyərdi bar ilahi, şahid ol sən,
    Tərəhhüm olmadı bu əşqiyada.
    Susuz öldürdülər məzlum Hüseyni,
    Yanır qəlbim mənim bu macərada.
    Vuralar nizəyə bu qanlı başı,
    Oxur Quran balam nuki-cidada.
    Qərəz, gəldi xanım Zeynəb o saət,
    Çalxalardı Hüseyn qanlı Minada.
    Dedi qardaş, bacın Zeynəb öləydi,
    Səninlə dəfn olaydı Kərbəlada.
    Bu səhradə Hüseyn can, bir kəsim yox,
    Əli Əkbər yatıb qanlı əbada.
    Mən ayrılmazdım, amma çarə yoxdu,
    Səkinəm ağlayır xeymə sərada.
    Zeynəbin zəban halı
    Ey dəhridə biçarələrin çarəsi qardaş,
    Vardır nə qədər peykərinin yarəsi, qardaş.
    Aç gözlərini etmə məni zarü-pərişan,
    Cismindəki çox yarana Zeynəb ola qurban,
    Əydi necə gör qamətimi gərdişi-dövran,
    Saldı başıma yeddi cavan qarəsi, qardaş,
    Getməz ürəyindən bacının yarəsi, qardaş.
    Əfv eylə üzün qibləyə döndərmədi Zeynəb,
    Gördü yaralı peykərini ölmədi Zeynəb,
    Dünyada məgər hansı qəmi görmədi Zeynəb,
    Zəhra qızıyam, gör nə günə qoydu zəmanə,
    Badi-sitəm əsdi, çəmənim döndü xəzanə.
    Category: Mərsiyələr | Views: 1248 | Added by: Islam_Kitabxanasi | Rating: 4.0/1
    Total comments: 0
    Only registered users can add comments.
    [ Registration | Login ]

    Quranda axtar
    Quran,Hədis,İslam təlimləri, Fiqh
    Quran
    İstifadəçi girişi
    Login:
    Password:
    Kitabxana əxlaq
    Etiqat, Tarix, Fəlsəfə, Dini yaradıcılıq
    Dost saytlar
  • İslamQadını
  • Günahkar-Bəndə
  • Kitablar yüklə
  • Bölmələr
    Tarix [535]
    Etiqat [869]
    Fəlsəfə [4]
    Dini yaradıcılıq [40]
    Bölmələr
    Quran [585]
    Hədis [253]
    İslam təlimləri [24]
    Fiqh [219]
    Azan vaxtları [1]
    Dua [26]
    Din [13]
    Namaz [10]
    Kateqoriyalar
    Mərsiyələr [22]
    Dini suаllаrа cаvаblаr [26]
    Şübhə doğuran Suallar [10]
    Məsəllər [5]
    200 Sual-cavab [4]
    170 Sual-cavab [11]
    Gənclər üçün 100 dərs [14]
    İctimai-siyasi mütaliələrin əsasları 1-ci cild [15]
    İctimai-siyasi mütaliələrin əsasları 2-ci cild [21]
    Fətullaçılıq [7]
    Çərəkə [8]
    İmam Xomeyninin arifanə şerlərindən tərcümələr [4]
    Əbədi səadət yolu [10]
    28 sual-cavab [3]
    Nəhcül-Bəlağə hekayətləri (140 hekayət) [18]
    İrаn İslаm Rеspublikаsinin Prеzidеnti cәnаb Dоktоr Әhmәdinәjаdin Аbş Prеzidеnti Cоrc Buşа mәktubu [1]
    İslam şəriətində sağlamlıq və uzunömürlülük [17]
    Fatiməyi-Zəhra (s) zikrinin və salavatın savabı [13]
    Sual və cavab [5]
    Xurafat [8]
    Kitab linkləri [258]
    Rəsmlərimiz
    Copyright MyCorp © 2020