İslam-Kitabxanasıİslam-Kitabxanası

Azan vaxtları
Saytda axtar
Saytın menyusu
Kitabxana əxlaq
Zərif nöqtələr [5]
Böyük rəhbər ayətullah Xameneinin həyatından əhvalatlar [16]
Həyat dərsi [5]
İslam dünyagörüşü - Cəmiyyət və tarix [16]
İnsan və mənəviyyat [10]
İmam Hüseynin (ə) əxlaqi görüşləri [0]
Xəbərdarlıq [3]
“Miratur-rəşad” (hidayət güzgüsü) [15]
İslamda ailə 2 [16]
İslamda ailə 1 [16]
Fəsad sərçeşməsi (Şeytan tələsi) [6]
İslamda Əxlaq 2 [20]
İslamda Əxlaq 1 [26]
İmam Sadiqin (ə) bəyani ilə yaranışın sirləri [8]
Siddiqeyi-Tahirə (ə) 2 [13]
Siddiqeyi-Tahirə (ə) 1 [12]
Ailə səadətinə necə nail olaq? [18]
Kumeyl duasının şərhi 2 [13]
Kumeyl duasının şərhi 1 [12]
Minacatın əzəməti [13]
Ey ata, ey ana, biz müttəhimik [5]
Qadın - Fatimə Fatimədir [14]
Nəsihətlər [26]
İslam dünyagörüşü - Əbədi həyat [5]
Din təlimləri 2-ci cild (Uşaqlar və yeniyetmələr üçün dərslik) [30]
Din təlimləri 1-ci cild (Uşaqlar və yeniyetmələr üçün dərslik) [31]
İslam dünyagörüşü - İnsan Quranda [5]
İnsanı tanımaq [21]
Axirət azuqəsi 2-ci cild (Peyğəmbərin (s) Əbuzərə nəsihətləri) [24]
Axirət azuqəsi 1-ci cild (Peyğəmbərin (s) Əbuzərə nəsihətləri) [19]
Ariflərdən [9]
İslam dunyagörüşü İnsan və iman [6]
Əxlaqi və psixoloji çatışmazlıqların araşdırılması [19]
İslam və qərb mədəniyyəti [15]
Əbədi öyüd (ikinci cild) [22]
Əbədi öyüd (birinci cild) [23]
İlahi nəsihətlər [15]
Gəncliyin yeddi səması (zəruri dini biliklər) [9]
İslamda nümunəvi qadınlar – Fatimə (ə) [149]
Günahşünaslıq [19]
Nəfsin saflaşdırılması [24]
İslamda qəhrəman qadınlar [20]
Kəramət sahibləri [13]
Kamil insan [30]
Şəhadət yatağında Mövlanın (ə) öyüdü [17]
Rəbbin dərgahında [22]
İmam Hüseynin (ə) əxlaqi görüşləri [11]
İbrət güzgüsü [14]
İmam Zamanla görüşənlər [15]
Allaha doğru [33]
Allahın elçisi [20]
Sadiq yol axtaranlar üçün imam Sadiqin (ə) nəsihətləri [29]
Məhəbbət iksiri [26]
Hicab [14]
Kaş valideynlərim biləydi! [14]
Ayətullahül-üzma Behcətin həyatı [14]
Nəfsi saflaşdırmadan qabaq özünütanıma [4]
Övsafül-Əşraf [7]
Gənc ailələr üçün göstərişlər [6]
Əxlaq elmində 50 dərs [51]
İslamda övlad [1]
Islamda evlənmə və ailə hüququ-2 [11]
Islamda evlənmə və ailə hüququ-1 [13]
Bizim sorgumuz
Ramazan ayında oruc tutmusuzmu?
Total of answers: 1877
Saytın menyusu
Şərhlər: 14
Rəsmlər: 618
Əxlaq: 1118
Müxtəlif: 481
Etiqat, Tarix, Fəlsəfə: 1448
Quran, Hədis, İslam təlimləri, Fiqh: 1131
Statistika

Burda olanlar 1
Qonaqlar 1
İstifadəçilər 0
Son qeydiyyatçılar
  • Allah___dogru
  • Alishka1111
  • narmin93
  • Messenat
  • Riza
  • Elvin1986
  • Jafidlop
  • ElvinAliyev1986
  • ZauriceGar
  • Zartysot
  • Main » 2011 » August » 26 » Kitabın adı: Mərsiyələr
    0:19 AM
    Kitabın adı: Mərsiyələr
    Oxşama
    Qəm selləri başım üstdən aşanda,
    Mövcə gəlib dərya kimi daşanda,
    Bu Şamidə birəhm olan cəmaət,
    Gülərdilər qızların ağlaşanda.
    Heç qoymadı üzüm gülə zəmanə,
    Bülbül kimi döndü gülüm xəzanə,
    Qolu bağlı qardaş dedim, dolandım,
    Anam kimi döndü qəddim kəmanə.
    Deyərəm gül solubdu,
    Gülşəndə gül solubdu,
    Başını Şümr aparıb,
    Əllərin bəs nə olubdu?
    Fərağında gecə-gündüz ağlaram,
    Qəm dəftərin hey açaram, bağlaram,
    Gül cisminə bu hədd yara vurublar,
    Pərpər olan cənazənə ağlaram.
    Şir qadın (Rövzə)
    Vəqti qarətdə imamı yanar oddan qurtaran,
    Xahəri-şiri-zən süruri Bətha Zeynəb.
    Məclisi-Kufədə şiva və rəsa məntiq ilə,
    Qolu bağlı eləyən düşməni rüsva Zeynəb.
    Əyməyən düşmənə baş, qardaşı məsləkdə olan,
    Deli-züllamə sözü-xəncəri-bürran Zeynəb.
    Əli qoynunda dolandı nə qədər çəkdi nəfəs,
    Ömrünün gündüzü də çun şəbi-yelda Zeynəb.
    Yektənə vurdu özün vərətətufaniqəmə,
    Eylədi dini-Rəsulullahı əhya Zeynəb.
    Oxşama
    Ağlaram, ağlar gözüm var,
    Qəlbidə dərya sözüm var,
    Nagiran olma, Hüseynim,
    Hər bəla gəlsə, dözüm var.
    Ay batdı mən batmaram,
    El yatdı mən yatmaram,
    Qurtarmayan dərdini,
    Heç bir dərdə qatmaram.
    Gül gözündən atma, qardaş,
    Qumlar üstə yatma, qardaş,
    Ey düşən yorğun, yaralı,
    Zeynəbi ağlatma, qardaş.
    Zeynəbin (s) Əbülfəzldən kömək istəməsi
    Gəl xeymələrim zülmilə odlandı, Əbülfəzl,
    İmadad elə od içrə balam yandı, Əbülfəzl.
    Dur, yatma Fərat üstə işim müşkülə düşdü,
    Gəşti ümidim atam oğlu gələ düşdü,
    İmdad eləyirdin hamıya iş belə düşdü,
    Gəl indi mənim dövrəmi düşmənlər alıbdı,
    Zeynəb sənə qurban, yaxam əllərdə qalıbdı.
    Bikəs bacınam sən mənə imdad elə, qardaş,
    Xeyməm yanır Zeynəbini yad elə, qardaş,
    Od içrə yanan qızları azad elə, qardaş,
    Bir gün vardı başımıza sayə salardın,
    Avarə qalan qızları ağuşə alardın.
    Zeynəbin (ə) şəhaməti (rövzə)
    Nəyyiri-əzəm əflaki-vəfa Zeynəbdi,
    Gövhəri-mərifət və hüccətü-həya Zeynəbdi.
    Yaradıb Zeynəbi əvvəldən Hüseynçi yaradan,
    İffətin dərsini almış o bəlakeş anadan,
    Nəfsi-mərdanəliyi irs aparıbdır atadan,
    Mürtəzanın adına zivər olan Zeynəbdi,
    Anası Fatiməyə bənzər olan Zeynəbdi.
    Butə eşqidə yandı əridi çün zəri-nab,
    Oldu beş sinnidən amadə möhnət o cənab,
    Yağdı baran bəla başına bi həddü-hesab,
    Zülmlə əlləri qoynunda qalan Zeynəbdi,
    Beş yaşından başına qara salan Zeynəbdi.
    Hökmi-təqdiri qəza aldı əlindən anasın,
    Bəzmi-matəm qurulub açdı o qəmkeş yaxasın,
    Əvvəlin bar eşidib quş fələk oxşamasın,
    Üzə gözdən əliyən xuni-cigər Zeynəbdi,
    Mələyən həsrətilə şamü-səhər Zeynəbdi.
    Gecələr ki, sataşardı gözünə göydəki ay,
    Hey deyərdi evimi sani yıxıb, Allah haray,
    Qəbrə həsrət əli qoynunda gedən vay nənə vay,
    Yuxudan hər gecə əfsürdə duran Zeynəbdi,
    Qüssəli madərə qəm bəzmi quran Zeynəbdi.
    Getməmiş xatirəsindən hələ Zəhra anası,
    Qoymadı çərxi-cəfa pişə sağalsın yarası,
    Məscidi-Kufədə əl-qana boyandı atası,
    Çak edən qüssəvü-qəmdən yaxasın Zeynəbdi,
    Bağlayan şiri-Xudanın yarasın Zeynəbdi.
    Az zaman keçmədi artdı yenə dərdü-mühəni,
    Cödə şumü-dəğa eylədi zülmün ələni,
    Zəhri-cansuz salıb dildən İmami-Həsəni,
    Nimə şəb izni-verən göz yaşına Zeynəbdi,
    Ağlayan həsrətilə qardaşına Zeynəbdi.
    Ömrü bir müddət onun oldu bu növi sepəri,
    Axdı gözdən üzə hicr aləmi xun cigəri,
    Gün o gün oldu düşüb Kərbu-bəlaya güzəri,
    Hər bəla səhnəsinə nazir olan Zeynəbdi,
    Hər müsibətdə o gün hazır olan Zeynəbdi.
    Zöhrü Aşura bəla yandı deli-zari-onun,
    Birbəbir qana batıb yavərü-ənsarı onun,
    Qanlı qudala düşüb sərvəri-saları onun,
    Ələm ahını təll üstə saçan Zeynəbdi,
    Qətlgaha əli başında qaçan Zeynəbdi.
    Bir zaman qətlgaha çatdı o deli-zarü-qəmin,
    Gördü can üstədi qudalidə qardaşı Hüseyn,
    Əyləşib sinəsi üstündə onun Şümri-ləin,
    Şümri-bəd əxtərə ixtar eləyən Zeynəbdi,
    Özün amadeyi-peykar eləyən Zeynəbdi.
    Ağladıb möhnəti cənnətdə xanım Fatiməni,
    Eşqin isbat eləyib aləmə Zeynəb Əlini,
    Çeşmi-gərdun görə heyhat belə şiri-zəni,
    Olmayan dəhridə təslimi bəla Zeynəbdi,
    Fateh və şiri-zəni-Kərbübəla Zeynəbdi.
    Gərçe axırda Hüseyn dərdi onu pir elədi
    Qüssələr yordu yaman yerdə zəmingir elədi,
    Qardaşın nehzətin aləmdə cahangir elədi,
    Yeddi qardaşı ölən qəlbi yanan Zeynəbdi,
    Şiddəti-qüssəvü-qəmdən qocalan Zeynəbdi.
    Gün o gün oldu düşüb bəstəri-mərgə nigaran,
    Səslədi qardaş Hüseyn, hardasan ey cismimə can,
    Ölürəm gəl başım üstə məni yox qəbrə qoyan,
    Sənin hər yerdə Hüseyn, yarın olan Zeynəbdi,
    Zülfünü nəşinin üstündə yolan Zeynəbdi.
    Zeynəbin (ə) vəfatı
    Tutub üz sahati-Pərvərdigara,
    Dedi mən neyləmişdim ruzigara,
    Qalıb həsrət üzüm el-təbara,
    Gələn yoxdur mülaqatıma, ya Rəbb,
    Tək evdə can verir məzlumə Zeynəb.
    Gəlib şura Hüseyn eşqi başımda,
    Əsər vardı yəqinən göz yaşımda,
    Gözüm var hamıdan çox qardaşımda,
    Sərəfraz et məni sal yada, qardaş,
    Çətin vaxtımda gəl fəryadə, qardaş.
    Nə müddətdir çəkər göz intizarın,
    Mülaqatı şirindi yara-yarın,
    Köməksizdi qəribi-biqərarın,
    Bu həsrətdə axır əşkim üzara,
    Özün gəl Zeynəbi tapşır məzara.
    Bir ömür oldu sənə Zeynəb tüfeyli,
    Əzizim, gəlməsən ollam gileyli,
    Dalınca yolladım mən əşki-seyli,
    Əliləm, bimüinəm, başsızam mən,
    Görən fikr eləyir qardaşsızam mən?
    Həzrət Zəhranın Əbulfəzl başı üstünə gəlməsi
    Həzrət Zəhradan aldım muzdumu, padaşımı,
    Başıma qoydu əlin, ərşə yetirdi başımı,
    İzn verdi tez çağır gəlsin imam haşimi,
    Səsləməzdin bi icazə yoxsa mən qardaşımı,
    Yaxşı imdad elədi Xeyrün-nisa Əbbasidən.
    Aldı Əbbasın səsin, verdi Hüseyn fil-fövri səs,
    Aşyanından haman eşq olubdur bihəvəs,
    Üz qoyub meydana dildə ah çəkdi hər nəfəs,
    Qıl kömək ya Rəbb dedi yoxdur mənə dadrəs,
    Naümidəm, ey Xudayi-kibriya Əbbasidən.
    Gəzdi meydanı yetib dildən düşən səqqasına,
    Nəqş olub gördü vucudu Kərbəla səhrasına,
    Baxdı qolsuz peykərə məcruh olan əzasına,
    Ləblərin öpdü qoyub simasını simasına,
    Gödü səs gəlir gözü başı yarə Əbassidən.
    Həzrət Əbulfəzlin (ə) zəban halı Rövzə)
    Səs ver səsimə, qətlimə qardaş tələsən var,
    On yeddi nəfər bir yaralı başı kəsən var,
    Mənadə anam Fatimə, qardaşım Həsən var,
    Bu məhfili-alidə yerin boşdu yubanma.
    Gahi dəyib ox, gahi dəyib daş bədənimdən,
    Qan su tək axır torpağa qardaş bədənimdən,
    Təxir eləsən ayrılacaq baş bədənimdən,
    Sdəmə yetə ənguştərə qaş saxlaya bilməz,
    Bir cismiki,qolsuz qala baş saxlaya bilməz.
    Ərze-hacət (rövzə)
    Gəl başım üstə olsa Hüseyn can, ləyaqətim,
    Axır nəfəsdə vardı sənə ərz-hacətim.
    Çox mayiləm dübarə görüm məh cəmalını,
    Qoyma ürəkdə qalsın amandır bu həsrətim.
    Sən şahisən gələndə ayağa duranmasam,
    Məzur et ki, qəlbidə yox ayrı niyyətim.
    Bir hala qalmışam ki, özüm şərh edəmmərəm,
    Yoxdur ayağa durmağa bu dizlərdə taqətim.
    Əfv elə xeyməgahə sarı gələmməsəm,
    Nazlı Səkinədən bilirsən var xəcalətim.
    Səy elədim ki, məşkə xətər yetməsin, vəli,
    Məşk oxlanıb dağıldı su, heyf oldu zəhmətim.
    Qolsuz yıxılmışam yerə, düşmənlərim gəlir,
    Tab eyləyəmmirəm, məni öldürdü qeyrətim.
    Hasil gəlibdi dada Hüseyn şahi-teşnəqan,
    Səsləndi aç gözün məni çox etmə bağrıqan.
    Qan laxtası yumub gözünü heyf görəmmisən,
    Salmış nə hala fovci-bəla qəmgüsarini.
    Aç qanilə dolan gözünü göz-gözə baxaq,
    Bir də görüm doyunca o çeşmi-xümarini.
    Çox olma del qəmgin ki, ayağa durammısan,
    Salma özünü zəhmətə ki, bildim işarəni.
    Ətşan Fərata daxil olub içmədin sudan,
    Artırdı dəhridə bu əməl etibarini.
    Nazlı Səkinəm indi çəkir intizarini,
    Gördü Hüseyn yoxdu dəxi rahi-çarəsi.
    Tab eləmir bu qəmdə deli parə-parəsi,
    Ağlar gözilə durdu ayağa o didətər,
    Üz qoydu xeyməgaha tərəf zarü-xuncigər.
    Qoyduqca hərdəm yerə ahəstə səslənir,
    Qardaş ölümü qardaşın axı belin bükər.
    İmamın zəban halı rövzə)
    Səsləndi gəl bacı, evimi yıxdı qovmi-kin,
    Əbbasım öldü kama çatıb qovmi-xirə-sər.
    Yandı dilim, büküldü belim,öldü qardaşım,
    Əbbasın ölməyin ver özün qızlara xəbər.
    Amma Səkinədən bacı çox-çox müvazib ol,
    Bu qüssədən balam özün axır həlak edər.
    Su üstə verdi bir göz iki qol o bavəfa,
    Qoydu sizi qara günə bu çərxi-fitnəgər.
    Əbbasın balinində İmamın zəban halı
    Qalan çöldə adamsız qardaşım vay!
    Yatan qan içrə yarü-yoldaşım vay!
    Səni kim saldı bu hala Əbülfəzl,
    Gözündən ox dəyən vay qardaşım vay!
    Belim sındı səni qolsuz görəndə,
    Sinəndən oxları bir-bir dərəndə,
    Xəcalət ölməyin nisgilli oldu,
    Dönüb əxyamə baxdın can verəndə.
    Edər ahım əsər almasa Zeynəb,
    Çağır gəlsin anamı yasa Zeynəb,
    Yığışsın qızlarım bu xeyməgaha,
    Hamımız ağlayaq Əbbasə, Zeynəb.
    Əbbasın (ə) zəban halı
    Yerə qoy başımı sinən olub qan,
    Özün də xəstəsən ey şahi-ətşan,
    Bu axır ləhzədə bir xahişim var,
    Ölüncə başıma rahat verim can.
    Fələk qoysaydı əxyamə gedərdin,
    Ürəkdə bu səbəbdən çoxdur dərdim,
    Əlim olsaydı qalxıb saxlayardım,
    Gələn oxdan su məşkin hifz edərdim.
    Yıxıldım düşmənim əl çaldı, qardaş,
    Bu qovğadan fələk kam aldı, qardaş,
    Məni çox ağladan bu nisgilimdir,
    Bacım Zeynəb daha tək qaldı, qardaş.
    Neystanə tərəf çəkdim üqabı,
    Dolandırdım döşümdə məşki-abı,
    Səkinəndən əxa, şərməndə oldum,
    Özün aram elə ol delkəbabı.
    Əbbasın (ə) zəban halı (Yaralı sinə)
    Səsləndi mənim düşdü işim müşkülə qardaş,
    Düşmən bu başım üstə edər həlhələ, qardaş,
    Qoyma yaralı baş düşə əldən-ələ qardaş,
    Tez gəl sürünüm mən qabağında üzü üstə,
    Əfv eylə dura bilməsə Əbbas ayaq üstə.
    Aldı səsini qardaşım,can dedi qardaş,
    Din üstə düşən qollara qurban dedi qardaş,
    Gəlləm sənin imdadına əlan dedi, qardaş,
    Nə halilə Allah bilir mindi at üstə,
    Nəhr üstə yetirdi özünü şahi-xocəstə.
    Endi yerə at üstdən ol şəhpərin öpdü,
    Baxdı yumulan gözlərinə gözlərin öpdü,
    Teşnə idi Əbulfəzl, quruyan ləblərin öpdü,
    Yanır sənə baxdıqca yanır yarəli sinəm,
    Əxyamidə gözlər yolunu nazlə Səkinəm.
    Mən Əbbasam, mənə səqqalar ağlar,
    Susuz əhvalıma dəryalar ağlar,
    Mənim hicranım ağlatdı Hüseyni,
    Ədəbli nökərə mövlalar ağlar.
    Hüseyni heç kəs haraya Əbulfəzl tək səsləməyib,
    Salanda möhnətini yada nəm-nəm ağlamışam,
    Otuz dörd ildi ya mövla demişdi sözünü,
    Vəli deyillər başı sınanda çağırdı qardaş.
    Həzrət Fatimə (ə) Əbəlfəzlə zəban halı
    Sən başında yara vardı, mən başımda qara var,
    Sən düçar oldun əmuda, mən dözüm mismara, var,
    Gəl qucağıma ki, hər dərdə oğul, bir çara var,
    Halımı amma müraat et, döşümdə yara var.
    Əbəlfəzlin (ə) zəban halı
    Ağlamaram peykərim qolsuz qalır,
    Ağlamaram nənəm oğulsuz qalır,
    Bu qəm mənə müşkül olub hər nədən,
    Mən gedirəm Hüseynim yalqız qalır.
    Hüseynin (ə) sözü
    Mən demirəm məşküvü doldur gedək,
    Mən demirəm Səkinəm ağlır gedək,
    Qolun yoxdu təkyə eylə çiynimə,
    Düşmən baxır yavaş-yavaş dur, gedək.
    Qəhrəmanam qədrimi sındırmayın,
    Yaralıyam yolum üstə durmayın,
    Xəncər yarasına, oxa dözüm,
    Namərdilər, dil yarası vurmayın.
    Anam gəlib məhəbbət etdi, qardaş,
    Çətin zaman haraya yetdi, qardaş,
    Medali-iftixarıdır sinəmdə,
    Gözüm-qolum su üstə getdi, qardaş.
    Hüseynin (ə) zəban halı (nöhə)
    Əbulfəzlim ölübdür gəl bacı, ağla yana-yana,
    Düşübdür qardaşım nəhri-Fərat üstə biyabana,
    Axır bu göz yaşım, ölübdür qardaşım,
    Qalıbdır ərsədə vəfalı yoldaşım.
    Gedibdi izzətim əldən, yoxumdu yarü-ənsarım,
    Nə vardır Əkbərim nə Qasim və nə qolsuz ələmdarım,
    Axır bu göz yaşım ölübdür qardaşım,
    Qalıbdır ərsədə vəfalı yoldaşım.
    Əbulfəzlim öləndən ağlayır bu gözlərim, Zeynəb,
    Qalıbdır dağlı sinəmdə yanıqlı sözlərim, Zeynəb.
    Axır bu göz yaşım ölübdür qardaşım,
    Qalıbdır ərsədə vəfalı yoldaşım.
    Hüseynin (ə) zəban halı (rövzə)
    Əbbas, mən bəradəri-del dağdarınam,
    Sən məst cami ləm yəzəli mən xumarınam,
    Mehman gələn zaman tanışı dindirər tanış,
    Qurban olum şirin dilinə mənlə bir danış,
    Mən bel sınıq sənin də cəbinin sınıb belə,
    Mən çarə eyləyim anuva, bu sınıq belə.
    İmamın zəban halı (nöhə)
    Aç o şəhla gözün bax mənə, qardaş Əbülfəzl,
    Səslə qardaş, deyim can sənə, qardaş Əbülfəzl.
    Qaldım bu çöldə tənha, bəradər,
    Öldün sevindi əda, bəradər.
    Ey atam oğlu, ey münşiyidərbarım Əbbas,
    Ey ucaboy, uzunqol sipəhsalarım Əbbas,
    Ağlaşır xeymədə gör necə qızlarım, Əbbas,
    Dur aman vermə bu düşmənə qardaş, Əbulfəzl,
    Qaldım bu çöldə tənha, bəradər,
    Öldün sevindi əda, bəradər.
    Ruca qaməti bavərim yoxdur yıxıblar,
    Xətt mərdanigidən qoşun, qardaş çıxıblar,
    Üstünə sarı çox nizə və xəncər vurublar,
    Qoy çəkim peykərin məmənə,qardaş Əbulfəzl,
    Qaldım bu çöldə tənha, bəradər,
    Öldün sevindi əda, bəradər.
    Qolların agaham, zülmilə meydanda düşdü,
    Sağ qolun saldılar vəlvələ, hər yanda düşdü,
    Qolların düşcəyin pərçəmi Quran da düşdü,
    Bu ələm çatmaz əhrimənə, qardaş Əbulfəzl,
    Qaldım bu çöldə tənha, bəradər,
    Öldün sevindi əda, bəradər.
    Sərvi-qamət
    Dərdi dərmansız olan, səslə Əbülfəzl ağanı,
    Getmə birahə dayan, səslə Əbülfəzl ağanı.
    Naümüd olma Əli oğludu bu himməti var,
    Sərv qamətdi, uzun qollara bax qüvvəti var,
    Vəhşətə saldı otuz min qoşunu, qeyrəti var,
    Nigaran olma gilən, səslə Əbülfəzl ağanı.
    Otuz il Fatimənin oğlunu mövla çağırıb,
    Demə aşiqləri imdadına bica çağırıb,
    Təllin üstündə bunu Zeynəb-kübra çağırıb,
    İşi müşküldə qalan, səslə Əbülfəzl ağanı.
    Category: Mərsiyələr | Views: 827 | Added by: Islam_Kitabxanasi | Rating: 0.0/0
    Total comments: 0
    Only registered users can add comments.
    [ Registration | Login ]

    Quranda axtar
    Quran,Hədis,İslam təlimləri, Fiqh
    Quran
    İstifadəçi girişi
    Login:
    Password:
    Kitabxana əxlaq
    Etiqat, Tarix, Fəlsəfə, Dini yaradıcılıq
    Dost saytlar
  • İslamQadını
  • Günahkar-Bəndə
  • Kitablar yüklə
  • Bölmələr
    Tarix [535]
    Etiqat [869]
    Fəlsəfə [4]
    Dini yaradıcılıq [40]
    Bölmələr
    Quran [585]
    Hədis [253]
    İslam təlimləri [24]
    Fiqh [219]
    Azan vaxtları [1]
    Dua [26]
    Din [13]
    Namaz [10]
    Kateqoriyalar
    Mərsiyələr [22]
    Dini suаllаrа cаvаblаr [26]
    Şübhə doğuran Suallar [10]
    Məsəllər [5]
    200 Sual-cavab [4]
    170 Sual-cavab [11]
    Gənclər üçün 100 dərs [14]
    İctimai-siyasi mütaliələrin əsasları 1-ci cild [15]
    İctimai-siyasi mütaliələrin əsasları 2-ci cild [21]
    Fətullaçılıq [7]
    Çərəkə [8]
    İmam Xomeyninin arifanə şerlərindən tərcümələr [4]
    Əbədi səadət yolu [10]
    28 sual-cavab [3]
    Nəhcül-Bəlağə hekayətləri (140 hekayət) [18]
    İrаn İslаm Rеspublikаsinin Prеzidеnti cәnаb Dоktоr Әhmәdinәjаdin Аbş Prеzidеnti Cоrc Buşа mәktubu [1]
    İslam şəriətində sağlamlıq və uzunömürlülük [17]
    Fatiməyi-Zəhra (s) zikrinin və salavatın savabı [13]
    Sual və cavab [5]
    Xurafat [8]
    Kitab linkləri [258]
    Rəsmlərimiz
    Copyright MyCorp © 2020